Je moet je probleem erkennen

BEAM sprak met de 20-jarige Simone. Zij heeft een heftige periode meegemaakt. Nadat haar ouders gingen scheiden begon zij meer en meer alcohol te drinken. Veel alcohol. ‘Als ik doorging zou ik geen toekomst meer hebben.’’

Vorige week plaatsen wij al een bericht over jongeren en alcohol. Uit een onderzoek is namelijk gebleken dat er steeds meer jongeren in het ziekenhuis belanden na overmatig alcoholgebruik. Simone vertelt over haar strijd met alcohol en hoe ze er weer bovenop is gekomen.

‘’Toen ik 18 jaar was gingen mijn ouders uit elkaar. Er was altijd al veel ruzie tussen hen. Mijn vader vertrok gelijk uit ons huis. In datzelfde weekend had mijn vriendje het ook uitgemaakt. In die week heb ik me uit ellende ondersteboven gezopen. De band met mijn vader werd in de tijd daarna steeds slechter. Hij zocht geen toenadering tot mij, en deed dat wel bij mijn zusje. De band met mijn moeder werd ook slecht. Zij had weinig tijd voor me. Het leek alsof iedereen doorging, terwijl ik nog midden in het verwerken van de scheiding zat.’’

‘’Ik begon alleen maar meer te drinken. Ik gaf mijn lichaam makkelijk aan jongens en op een gegeven moment was ik zelfs dronken aan het oppassen. Op een vrijdagavond ben ik dronken op mijn scooter weggegaan. Ik vloog uit de bocht en viel op de grond. Daar heb ik drie uur laveloos gelegen, midden in de nacht, totdat iemand mij vond. Al mijn gevoel was weg. Toen ik bij de Eerste Hulp aankwam had ik nog zoveel alcohol in mijn lijf, dat er zonder verdoving een steentje uit m’n hand gehaald kon worden.’’

‘’Ondanks dit ongeluk bleef ik doorgaan met drinken. Omdat ik ADHD heb, slik ik ook Ritalin. Op een vakantie in Spanje met mijn familie sloeg ik de mojitos achterover en slikte ik teveel van mijn pillen. Toen knapte er iets en maakte ik ontzettende ruzie met mijn familie. Het was heel naar. Dat was het moment dat ik besefte dat ik echt verslaafd was. Mijn familie gaf me de keuze: of het huis uit, of hulp zoeken.’’

‘’Ik zocht hulp en kwam terecht bij jeugdkliniek Yes We Can Clinics. Ik ging een traject in van acht weken. Samen met zes onbekende jongeren die ook verslaafd waren vertrokken we naar de kliniek. Ik vond het eerst vreselijk. Het voelde alsof ik in een gekkenhuis terecht was gekomen. Tijdens de periode in de kliniek moesten we veel fysieke dingen doen. Ook was er een intensief programma van groepssessies, één-op-één sessies en psychologische gesprekken. We kregen een behandelaar en een counselor – ervaringsdeskundige – toegewezen. Zij waren ontzettend streng, wat uiteindelijk erg goed voor me was.’’

‘’De twee maanden waren erg zwaar. Mijn ouders mocht ik vier weken lang niet spreken. Op een bepaald moment raak je mentaal en fysiek kapot. Maar ik wist waar ik het voor deed. Voor mijn ouders, voor mijn familie, en vooral voor mezelf. Ik realiseerde me dat ik geen toekomst zou hebben als ik zo zou doorgaan.’’

‘’Het is nu bijna een jaar geleden dat ik terug kwam uit de kliniek. De behandeling heeft mij ontzettend goed gedaan. Ik heb nog geen terugvallen gehad. Het is me zelfs gelukt om mijn opleiding Pedagogisch Medewerkster af te ronden. De relatie met mijn familie is top en ik ben nog nooit zo gelukkig geweest. Dat wil ik niet op het spel zetten door alcohol te drinken. Ik weet nu dat ik later ook andere mensen wil helpen. Dit kan ik doen vanuit mijn eigen ervaringen.’’

‘’Wat ik jongeren zou willen meegeven die te veel drinken: zoek hulp! Je moet je probleem erkennen. Als je de drang voelt om veel alcohol te drinken, dan moet je dat aangeven bij vrienden of familie. Je verliest met drank veel meer dan dat je denkt.’’

Simone is in behandeling geweest bij Yes We Can Clinics. Dit is een gespecialiseerde Jeugd GGZ voor behandeling van jongeren met complexe gedragsstoornissen, verslavingen en bijkomende gedragsproblemen.

Bron: Evangelische Omroep, november 2013

Alcoholverslaving