Danique (19) voelde zich als kind anders dan anderen

Ik ben Danique en ik ben bijna twintig jaar oud. Ik heb een lichamelijk zwaar gehandicapte zus van 21 jaar en woon nu samen met haar en mijn moeder thuis.
Mijn vader en moeder scheidden toen ik zes jaar was. Mijn vader verhuisde dat zelfde jaar naar Oostenrijk en ‘stichtte’ daar een nieuw gezin. Mijn moeder kreeg een nieuwe vriend, waar we meteen bij introkken. Deze man was fysiek en mentaal slecht voor zowel mijn moeder als voor mijn zus en mij.
Ik kwam als meisje jong in de pubertijd en ben er heel oud pas weer uit gekomen. Mijn moeder heeft dus heel wat te verduren gehad met mij. Ik was opstandig, opvliegend, brutaal, hield me slecht aan afspraken., soms omdat ik daadwerkelijk schijt had aan mijn moeder, maar soms ook gewoon omdat ik slecht was in de tijd bij te houden., vergeten. Hoe dan ook, vaak ruzie. Niet alleen de relatie met mijn moeder ging slecht. Ook in de liefde wilde het maar niet lukken. Ik viel op verkeerde jongens. Bij Yes We Can ben ik er achter gekomen dat ik te veel verwachtingen had in een liefde, omdat ik eigenlijk een liefde én vaderfiguur in een partner zocht., ja dan raak je vaak en snel teleurgesteld. Ook was ik heel erg instabiel. Ik heb nu dan ook als doel een half jaar minimaal geen relatie te krijgen. Gewoon even focussen op mijzelf. Nu zou ik mezelf nog te snel verliezen in een jongen. Nu is het tijd voor mezelf en mijn herstel. En gek genoeg is dat best bevrijdend en een fijn gevoel. Ondanks dat ik me soms natuurlijk wel eens eenzaam voel, zoals ieder ander dat ook wel eens heeft..
Ook voelde ik me als kind vaak anders dan anderen. Ik was vaak wat verder (emotioneel) ontwikkeld en vond het maar moeilijk om met leeftijdsgenoten te levellen. Vaak viel ik er net buiten, had ik altijd het gevoel. In de Yes We Can Clinics is vastgesteld dat ik zeer waarschijnlijk het Syndroom van Asperger heb., dat is best zeldzaam bij meisjes. Ik loop hierdoor tegen veel dingen aan, onder andere; Me vaak onbegrepen voelen, dingen vaak te letterlijk/ serieus nemen, extreme behoefte aan duidelijkheid hebben en extreem (/boos) reageren als ik die niet krijg en niet om kunnen gaan met verandering. Ook was ik erg onzeker over mezelf. Ik had een overdreven laag zelfbeeld.

Nu enige tijd na de kliniek ben ik veel stabieler als persoon. Minder gevoelig en ik geloof meer in mijzelf. De behoefte naar jongens is ook sterk afgenomen. Ik focus me nu graag op mezelf. Ook heb ik me na de kliniek ingeschreven voor Yes We Do. Daar heb ik geleerd om zelfstandiger te worden op financieel gebied, maar ook qua taken ben ik initiatiefrijker. Ik heb nu een baan en deel mijn tijd verder zelf goed in. Ik ben verantwoordelijker, maar bovenal zit ik lekkerder in mijn vel. Herstel is heftig en hard werken, maar het is het, naar mijn mening, meer dan waard en waard geweest.!

P.S. Een ‘kliniek’ klinkt enger dan het is: eigenlijk mis ik het best wel.
Groetjes,

Danique.