Demi (15) had gedragsproblemen en een liefdes- en eetverslaving

Ik ben Demi (15) en geboren op 8 september 1999. En ik ben behandeld bij Yes We Can Clinics voor mijn gedragsproblemen, liefdesverslaving en eetverslaving.
Ik ben opgegroeid met een vader, moeder en een broertje. We waren een heel close gezin en maakte vaak uitstapjes met z’n vieren. We hadden het altijd heel gezellig, totdat ik naar groep 5 van de basisschool ging en ik heel erg werd gepest omdat ik stevig was. Ik vertelde thuis niet dat ik gepest werd, kropte alles op en ging eten. Het pesten werd alleen maar erger en erger. Het is zelfs zo erg geweest dat mijn naam op het bord stond. Ik denk dat ze dit gewoon deden om mij te treiteren De ‘juffrouw’ ging vragen aan het begin van de pauze wie er met mij wilde buiten spelen. Vaak zei niemand wat en stond ik alleen in de pauze, of ging ik met de jongens pingpongen. Ik werd heel erg onzeker en sloot mezelf vaak op in mijn kamer en begon tegen mezelf te zeggen dat ik dik was en dat ik niks goed deed. Er was veel ruzie thuis, waardoor de sfeer hier ook niet beter op werd. Mijn moeder heeft verschillende psychiaters voor me gezocht, maar ook dat hielp weinig. Ik begon met liegen en stelen. In groep 7 bleef ik zitten en gingen mijn ouders scheiden. Dat was heel erg moeilijk voor mij. Het voelde alsof ik een kant moest kiezen, of bij mijn vader of bij mijn moeder. De ruzies werden na de scheiding alleen maar erger. Ik had vooral ruzie met mijn vader en die had nogal losse handjes. Ik was bang voor mijn vader! En later ook voor m’n moeder, want ook die kreeg losse handjes. In groep 8 werd ik ook weer heel erg buitengesloten, zat altijd alleen op het schoolplein. Ik werd voor van alles en nog wat uitgescholden. In de eerste wilde ik dat alles anders werd. Ik wilde niet meer gepest worden, dus ging ik pesten. Ik ging met de verkeerde mensen om, begon met roken, en creëerde mijn eigen wereldje. Ik zat alleen maar op mijn telefoon aandacht te zoeken bij de verkeerde jongens. Ik ging afspreken met jongens die ik niet kende en ben een keer seksueel misbruikt. Ik voelde eindelijk een beetje liefde, alleen dan wel de verkeerde liefde. Mijn cijfers op school werden slechter, en ik was nog steeds volop mijn emoties aan het weg eten. Ik begon op de verkeerde manier aandacht te zoeken bij jongens door naaktfoto’s naar ze te sturen, die vervolgens overal heen werden gestuurd. Die tijd heb ik me zo alleen gevoeld, dat ik een einde aan mijn leven wilde maken. Toen ik naar de tweede ging, had ik nergens meer zin in. Ik werkte niet aan school, ik was nooit thuis, ik wilde alleen maar naar buiten stiekem sigaretjes roken en aandacht zoeken. Ik stal sigaretten vaak van mijn ouders en ook geld om mijn emoties weg te kunnen eten. Het ging zo slecht met me, dat m’n ouders bij Yes We Can Clinics kwamen. Het eerste wat ik dacht was daar ga ik niet heen, maar ik begon toch in gaan zien dat er wel wat moest veranderen. Op 11 juni 2014 vertrok in naar Yes We Can. Ik ben nu al 7 maanden terug en ik ben zo blij dat ik mezelf heb kunnen veranderen. Ik heb Yes We Can ervaren als een van de mooiste gebeurtenissen in mijn leven. Het was zo mooi hoe iedereen elke minuut van de dag voor je klaar stond! Ik heb geleerd me op tijd uit te spreken over de dingen die me dwars zitten en mijn grenzen aan te kunnen geven. Ik heb de stap gemaakt om te veranderen, omdat ik zag hoe mijn hele familie kapot ging, iedereen maakte zich constant druk over mij! Ik heb een nieuwe kans op school gekregen, nieuwe vriendinnen gekregen en een betere band met mijn ouders en broertje. Ook kan ik me nu op tijd uitspreken en de ruzies goed oplossen zonder te schreeuwen of losse handjes te hebben. Ik probeer zo eerlijk mogelijk te zijn, al is dat af en toe niet altijd even makkelijk.