Een fellow was zichzelf compleet kwijtgeraakt, maar het gaat nu beter dan ooit

Voor mijn behandeling bij YWCC, wist ik eigenlijk niet meer wie ik was. Ik was het contact met mijn gevoel en met mijn ware zelf compleet kwijtgeraakt en had een flinke ‘muur’ om mezelf heengebouwd waarachter ik me verschool. Binnen deze muur liep de spanning op en steeds vaker werd alcohol voor mij een uitweg; een manier om even te kunnen ontspannen.

Mijn jeugd is niet zo fijn geweest, ik heb veel onveiligheid ervaren tijdens het opgroeien. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik erg afhankelijk werd van mijn moeder, en later van mijn vriendin. De angst om haar, en daarmee mijn veilige basis, kwijt te raken resulteerde erin dat ik erg controlerend werd. Niet alleen richting haar, maar op alle vlakken van mijn leven. Ook hiervoor werd alcohol de oplossing; een manier om even de controle helemaal los te kunnen laten.

Verschillende maatschappelijk werkers en psychologen hebben mij –met de beste bedoelingen-  proberen te helpen. Telkens wist ik ze dusdanig te manipuleren dat ik na een paar sessies uitbehandeld verklaard werd. Het probleem was echter niet opgelost en bleef erger worden.

Toen ik in de kliniek kwam, kwam ik er al gauw achter dat ik daar niemand voor de gek kon houden. Mijn problematiek werd steeds meer zichbaar. Stukje bij beetje kreeg ik inzicht in mijn gedrag. Ik kwam weer in contact met mijn gevoel en vond ik mezelf  terug. De sfeer in de kliniek is haast niet te beschrijven. Ik heb mij nog nooit ergens zo veilig en geaccepteerd gevoeld. Zo’n omgeving vormt de perfecte basis om aan jezelf te gaan werken.

Sinds mijn thuiskomst is er veel veranderd en met mij gaat het beter dan ooit. Ik ben de band met mijn familie weer aan het opbouwen en ik weet wat mijn sterke en zwakke kanten zijn. Door dit inzicht weet ik waarvoor ik moet oppassen, en kan ik plannen maken voor de toekomst. Een deel van dit plan is dat ik Coaching & Counselling wil gaan studeren en zelf hopelijk ooit als coach aan de slag kan bij YWCC J