Een fellow (19) was afhankelijk aan verschillende middelen

Ik ben opgegroeid samen met mijn zus, vader en moeder. We waren een hecht gezin en heb het gevoel van liefde die tijd ook heel erg gevoeld. Mijn moeder heeft leukopenie en toen ik tien jaar was werd mijn moeder zo erg ziek dat niemand had gedacht dat ze het zou overleven, maar ze bleef sterk en heeft het toch gered. In deze periode waren we allemaal bang om haar te verliezen, waardoor mijn vader overspannen en depressief is geworden en totaal langs ons heen leefde. Ook werd ik op de basisschool erg gepest. Toen ik ongeveer twaalf jaar was hadden mijn ouders een wietplantage op zolder. Hierdoor is er een gewapende overval bij ons thuis geweest. Dat is een erg traumatische ervaring voor mij geweest. Ongeveer een jaar later is de politie erachter gekomen en kregen ze heel veel schulden wat voor heel veel stress thuis zorgde. We hebben ons huis moeten verkopen om het te kunnen betalen. Doordat er constant stress was door het geld en mijn vader totaal langs ons heen leefde, trok mijn moeder dat niet meer en gingen ze scheiden. Toen ik veertien was ben ik begonnen met blowen om te vluchten van de problemen thuis. Al snel na me eerste blowtje ging ik over naar pillen, speed, ketamine etc. Ik voelde me niet begrepen en erg eenzaam. Ik kreeg een relatie met een jongen die mij het gevoel gaf dat ik perfect was en zo had ik mij nog nooit gevoeld, omdat ik heel erg onzeker was. Hij was het huis uitgezet en kwam bij mij thuis wonen. Allebei waren we verslaafd dus we hielpen elkaar naar beneden. Ik mocht niet zonder hem met mijn vrienden afspreken en hij liet mij totaal niet vrij. Uiteindelijk begon hij met mij te mishandelen en constant mijn telefoon te controleren. Hij begon mij zo te manipuleren dat ik tegen mijn vader was. Ik was vijf maanden zwanger van hem en hij manipuleerde mij zo dat ik het heb laten weghalen. Hij heeft mij toen laten zitten en hij kreeg een andere vriendin. Sinds die tijd heb ik een muur om mij heen gebouwd waar niemand doorheen komt en nog erger doorgeslagen in mijn drugsgebruik. Ik heb mijn school, thuissituatie en werk verpest. Was nachten weg van huis en mijn vader heb ik heel veel verdriet er mee gedaan. We hadden vaak ruzie, ik trapte hem totaal de grond in. In mijn gebruik ben ik seksueel misbruikt en daarna werd ik paranoia en vertrouwde niemand meer. Toen ben ik hulp gaan zoeken bij Yes We Can Clinics . Ik heb geleerd om dingen uit te spreken en niet altijd maar lachen terwijl je kapot gaat van binnen. Sinds ik terug ben gaat het heel goed met me. Ik ben bezig om school weer op te pakken en heb werk gevonden. Ik ga niet meer met verkeerde vrienden om en de thuissituatie gaat super! En stapje voor stapje kom ik weer dichter bij mezelf!