James (21) nam een cocktail van 15 verschillende drugssoorten

Mijn naam is James. Ik ben 21 jaar oud en ben een herstellende verslaafde. Iedereen heeft zijn eigen problemen, maar achter die problemen schuilt altijd een verhaal en dit is mijn verhaal.

Ik kom uit een gezin van vader, moeder en broer. Op zeer jonge leeftijd zijn mijn ouders gescheiden. Daar heb ik niet veel van meegekregen. Ik woonde samen met mijn broer bij mijn moeder en ik zag mijn vader om het weekend. Mijn hele leven liep nog altijd zoals een ‘normaal’ leven hoort te lopen.
Totdat mijn vader in januari 2000 overleed aan een hartstilstand. Ik was zes jaar op dat moment. Vanaf dat moment begon ik me anders te gedragen, maar daar hadden ikzelf en mijn omgeving nooit echt een duidelijke reden voor. Ik begon agressiever te worden, deed dingen die niet mochten en werd egocentrisch. Alles wat ik wilde moest direct gebeuren en de rest moest hiervoor wijken.

Toen ik naar de brugklas ging, begon ik ook met blowen. Ik trok met oudere jongens op en wilde erbij horen. In het begin blowde ik één keer per maand. Dit werd al snel één keer per week, gevolgd door meerdere malen per dag in het tweede jaar. Omdat het op school allemaal prima ging had ik eigenlijk geen redenen om te stoppen met gebruiken. Vanaf het vierde jaar ging het allemaal veel minder met school. Ik was minder aanwezig. Als ik  aanwezig was had ik geblowd of gedronken en mijn cijfers waren ook niet echt goed. Wel was ik over naar het volgende leerjaar (examenjaar Havo). In dat jaar raakte ik ook in aanraking met XTC. Ik was toen 15 jaar en begon meer te feesten, drinken en gebruiken. School had voor mij nauwelijks prioriteit meer. Dat jaar had ik wel mijn examens gehaald. Het is  voor mij nog steeds een groot raadsel hoe ik dat heb gedaan.

Ik ging na de middelbare school direct studeren. Dat heb ik eigenlijk maar één  semester echt gedaan. Na drie maanden gestudeerd te hebben kwam ik in aanraking met cocaïne. Ik ging veel naar feestjes en festivals waar veel gebruikt werd. Ook belandde ik in de techno underground scene (tekno feestjes). Op deze illegale raves werden alle drugs van A tot Z gebruikt. Hierdoor heb ik ook bijna iedere denkbare drug gebruikt. Na twee jaar ‘gestudeerd’ te hebben stopte ik met mijn opleiding. Mijn leven bestond vanaf dat moment alleen nog uit voetballen, feesten en gebruiken. Ik werd uit huis gezet door mijn moeder omdat er alleen maar ruzies waren en ik erg agressief was. Wanneer ik niet uit huis mocht, sloeg ik het hele huis kort en klein en liet ik mijn moeder vaak in tranen achter.

Ik verbleef overal en nergens. Ik woonde een half jaar bij de vader van mijn beste vriend in. Hierna probeerde ik het weer thuis, maar dit ging na een week weer fout. Vervolgens verbleef ik bij een goede vriend van mij. Ik deed overal wat ik zelf wilde en kon zo ongestoord gebruiken. Vanaf mijn 18e had ik alleen nog contact via de mail met mijn moeder. Dit ging goed en mijn moeder stuurde mij oplossingen toe. Daar keek ik nooit serieus naar. Ik was vaak vier of vijf dagen achter elkaar wakker door alle drugs die ik gebruikte. Mijn echte vrienden heb ik bewust altijd buiten mijn gebruik gelaten. Ze wisten wel dat ik af en toe een jointje rookte (wat eigenlijk iedere dag meerdere joints waren), dat ik wel eens een pilletje deed (ook vaker dan dat ze wisten) en dat ik ook wel eens had gesnoven (wat ik dagelijks een paar keer deed). Ze kwamen er pas echt achter hoe erg het was toen ik in Budapest drie gram had gescoord en ik na flinke ruzie met mijn beste vriend de hele nacht weg was gebleven. Het laatste festival waar ik was geweest duurde voor mij vier dagen en nachten omdat ik een cocktail van vijftien verschillende soorten drugs had genomen. Op dat moment vond ik het leuk, maar het had heel gemakkelijk mijn dood kunnen zijn. Als ik dat nu tegen vrienden vertel schieten ze bijna vol met tranen omdat ze niet op de hoogte waren van hoe erg het was. Vrienden wilden mij in die tijd niet meer zien, familie ook niet en ik stond eenzaam in het leven. Door het gebruik isoleerde ik me onbewust van mijn gehele omgeving.

Tijdens het mailcontact had mijn moeder me een mailtje gestuurd over Yes We Can Clinics. Een jaar ervoor zag ik daar het nut helemaal niet van in.
Dat veranderde toen ik twintig was, mijn hele leven op z’n kop stond en ik merkte dat ik zo niet verder wilde leven. Ik ging op intakegesprek en zat binnen twee weken in de Ardennen. De beste keus uit mijn leven!

Nu ben ik tien maanden clean en loopt mijn hele leven eindelijk zoals ik vind dat het hoort te lopen. Thuis gaat het allemaal prima, ik heb al mijn schulden afbetaald, voetbal weer op een hoog niveau, heb goed contact met mijn familie en vrienden en ben veel aan het werk. In september ga ik beginnen met de studie Sociaal Pedagogische Hulpverlening.