Katja (20) voelde zich onbegrepen, werd gepest en daardoor erg depressief

Sinds dat ik heel klein was voel ik me al onbegrepen. Nooit het gevoel gehad dat ik iets was, of dat ik enkele waarde had. Ben in de eerste 4-5 jaar op de basisschool vreselijk gepest geweest door leerlingen van een jaar ouder en zelfs door de leerkrachten van deze school. Ik heb me nooit goed genoeg gevoeld. Ook thuis voelde ik me nooit goed genoeg, had een hele slimme zus met heel veel kwaliteiten die erg zichtbaar waren. Zij was altijd het lieve meisje dat niks fout deed, maar ik daarentegen was ik het rebelse zusje die erg eigenwijs was.

In het eerste jaar van de brugklas ben ik door de meisjes uit mijn klas erg gepest. Dit begon met mij buiten te sluiten, werd daarna steeds erger tot uitschelden en zelfs fysiek geweld richting mij. Ik heb toen de keuze gemaakt dat ik dit niet meer zou toestaan en ben terug gaan slaan. Fysiek kon ik ze wel aan, maar het mentale mishandelen werd steeds erger. Ik werd door deze periode zo depressief waardoor ik steeds extremer in mijn emoties ging zitten. Ik begon in deze periode ook met automutilatie, om mezelf te straffen voor fouten die ik volgens mezelf maakte. Maar ook kreeg ik heftige zelfmoordgedachtes dit liep zelfs uit in zelfmoordpogingen.
Bij ons thuis is al zolang dat ik me kan herinneren fysiek huiselijk geweld, vanuit mijn vader gericht mij en mijn zus maar bij mij vele male erger. Dit was zo erg dat ik in de zomer niet eens met een T-shirt naar buiten durfde omdat mijn armen vol blauwe plekken zaten.
Ik heb altijd een heel groot loyaliteitsgevoel gehad naar mijn ouders. En ik heb mezelf altijd de laagste gevoeld in het gezin, want mijn zus was in alles, en met alles beter. Ik kon deze loyaliteit niet waarmaken. Stelde door deze situatie ongelooflijk hoge doelen aan mezelf, die onhaalbaar waren. Aandacht voor mij was er niet, zo voelde ik het althans. Dit was dus een rede voor mij om me enorm afgegaan zetten tegen me ouders, want dan kreeg ik wel aandacht ook al was deze negatief.
Ik begon in jongens iets te zoeken wat ik thuis niet had of kreeg. De jongens die ik uitkoos en waar ik op viel, waren altijd jongens met een eigen probleem. Ik wou er dan zo graag voor hun zijn dat ik bijna alles accepteerde wat ze met me deden. Ik ben door 2 jongens waar ik een relatie mee had mishandeld en toegetakeld. Maar toch bleef ik terugkomen. Ik wou me niet alleen voelen, want zo voelde ik me al m’n hele leven.
Naar school ben ik nooit graag heen gegaan. Ik had altijd ruzie met leerkrachten en leerlingen. Toen ik in mijn laatste jaar van het middelbaar onderwijs zat, ging het thuis steeds slechter en werd uit huis gezet door mijn ouders. Ik ben toen bij een vriend van mij en zijn ouders gaan wonen. Na nog geen drie maanden in mijn laatste jaar ben ik gestopt met school omdat ik te diep in de put zat, ik geen thuis meer had, en er op school alleen maar moeilijkheden met mij waren.
Na een paar weken kreeg ik een relatie met die vriend waar ik bij was gaan wonen, maar hij had natuurlijk ook zijn eigen problemen en was geen makkelijke. Ik weet aan de ene kant niet wat me bezielde dat ik met deze jongen een relatie aanging, want hij was duidelijk een soft- en harddrugs verslaafde, maar ook een alcoholist. Zijn gedrag in het huis en richting mij heeft voor meerdere keren zoveel impact op mij gemaakt dat ik dat tot de dag van vandaag er last van heb, al kan ik er nu wel beter mee omgaan.
Ik heb altijd gevraagd voor hulp want wist dat ik alles niet in m’n eentje kon oplossen. Ik heb bij meerdere instanties aangeklopt, maar nergens kon ik de hulp eruit halen die ik nodig had. Na 4 maanden bij die vriend in huis gewoond te hebben en altijd maar weglopen van mijn emoties en opvullen van mijn gevoel en leegte, was ik zo afgetakeld en emotioneel kapot, ik wou dit leven niet meer en wou veranderen Ik heb me toen ingeschreven voor Yes We Can Clinics!
Bij Yes We Can heb ik geleerd om me uit te spreken, beter met mijn onzekerheid om te gaan en heb ik dingen uit het verleden kunnen verwerken. Ik ben nu instaat om juiste beslissingen te nemen. Ben in gaan zien waar ik altijd de fout in ging, voortaan kan ik dit voorkomen en weet ik wat goed en slecht voor me is!
Ik ben nu ongeveer 3 maanden terug en alles gaat erg goed met me, ook thuis gaat het erg goed. Ik ben erg blij dat ik de keuze heb gemaakt om naar Yes We Can te gaan, het heeft me enorm geholpen.