Marlo (23) vertelt haar verhaal 2 jaar na haar behandeling bij Yes We Can

Mijn jeugd was opzich prima, ik kan mij veel gelukkige momenten herinneren. Maar toch was er vaak ruzie tussen mijn ouders: wel scheiden, niet scheiden. Dit ging mijn hele leven eigenlijk zo door. Ook was mijn moeder altijd erg perfectionistisch en beschermend richting mij. Ik was erg onzeker en voelde altijd een hoge druk om te presteren. School ging prima, ik haalde goede cijfers en ik heb mijn middelbare school goed afgerond. Toen ik bijna 16 was overleed mijn oma en die klap was te veel. Vanaf dat moment ging ik bergafwaarts. Ik ging thuis erg rebelleren en omdat ik niet tussen de ruziënde ouders wilde zitten en geen druk wilde voelen was ik amper thuis te vinden. Toen begon ik langzaam aan met blowen en het experimenteren van harddrugs. Voor jongens was ik ook niet bang. Eigenlijk had ik aan alles schijt en deed ik wat ik wilde.
Toen ik 18 was ging ik meteen uit huis, samenwonen met mijn huidige vriend. Het leuke “ik-doe-wat-ik-wil-leven” maakte mij kapot. Ik ging vaker blowen, kreeg de verkeerde “vrienden”, raakte iedereen kwijt, mijn MBO-opleiding liep spaak en mijn wereld brokkelde eigenlijk af. Er gebeurden erg vervelende dingen, ik zat in een verkeerde wereld. Ik ontwikkelde een angstoornis en werd steeds depressiever, was onzeker en durfde de deur bijna niet meer uit, vertrouwde niemand meer en at en sliep slecht. Ik zat alleen maar thuis, kwam ’s middags mijn bed uit, deed er 4 uur over om de deur uit te gaan om boodschappen te halen en ’s avonds blowde ik wel zo nu en dan. Dat was mijn leven en daar moest ik wat aan veranderen. Een aantal jaar had ik hier en daar al een vluchtige behandeling gevolgd bij een psycholoog, maar geen van deze behandelingen hielp echt. Ik begon het gevoel te krijgen dat ik weg moest, weg uit mijn huidige omgeving. Naar een omgeving die strenger was, waar structuur was die mij  zou dwingen de dingen te doen die goed voor mij waren, een omgeving die veilig voelde en waar ik mensen kon vertrouwen. Begeleid wonen was wat ik wilde, helaas bleek ik hier “te goed” voor te zijn en stond ik met mijn rug tegen de muur.
Toen kwam mijn moeder met Yes We Can Clinics. Het klonk te perfect voor woorden: intensieve behandelingen, intern 10 weken in de kliniek en gecombineerd met outdooractiviteiten. Dit wilde ik. Al snel kon ik op gesprek komen en binnen no time zat ik in het busje onderweg naar de kliniek. De tijd ging snel. Maar het voldeed compleet aan al mijn verwachtingen. Ik voelde mij er veilig, ik kon zijn wie ik ben zonder bang te zijn of me te schamen. Ik kon aan mezelf werken. Iedereen is één familie en heeft respect voor elkaar. Het was één van de beste periodes uit mijn leven. Na thuiskomst had ik weer energie en ging ik ervoor. Helaas gebeurde er weer een aantal vervelende dingen, waardoor ik terugviel in mijn oude gedrag. Maar door YWCC wist ik wat ik eraan kon doen en ben er weer tegenaan gegaan. Nu, ruime 2 jaar na thuiskomst, ben ik bijna moeder van een kindje van de liefde van mijn leven en ben ik bezig met een opleiding tot beveiliger. Ik ben nuchter en dat voelt goed. Ik sta sterker in mijn schoenen en weet hoe ik met emoties en situaties om moet gaan, vooral door wat ik heb geleerd in YWCC. Ik heb ook een aantal goede vrienden overgehouden aan de tijd in de kliniek. Het gaat goed met mij en daar ben ik YWCC onwijs dankbaar voor.

“Niet het vallen is falen, maar het weigeren op te staan”