Noucra (16) kampte met een depressie en schreef een brief naar zichzelf

Deze brief is naar ‘mij’. Dit is wat ik tegen mezelf zou zeggen als ik mij tegen zou komen op 10 november:

Verleden ik, vandaag ging het compleet de verkeerde kant op met jou. Na een week met een bijna-zelfmoordpoging die werd gestopt door je beste vrienden en een afgelaste-zelfmoordpoging omdat je bij je moeders bed stond met je medicatie, was het klaar voor jou. Je nam een overdosis. Lijdende ik, je wilde dood. Je deed jezelf pijn en verwondde je mooie huid. Je kwelde jezelf door jezelf te blijven herinneren aan alles wat gebeurd is, maar daar niet goed over te praten. Je vond jezelf zo zielig, zo ontzettend zielig. Mooie ik, je was nooit tevreden met wat je zag. Je vond jezelf nooit goed genoeg, je cijfers niet, je lichaam niet, je gedrag niet. Je zag wat je deed en ging ermee door, omdat je niet keek naar wat het deed met jouw wereldje. Sterke ik, je was al een jaar in gevecht met jezelf. Je ging naar therapieën die jou nog rotter lieten voelen dan je al deed. Je nam medicatie terwijl die niet voor je werkte. Je confronteerde je vader en je beste vriend met jouw pijn, alsof je verwachtte dat zij het voor je op zouden lossen of het weg zouden nemen. Maar ik, dat konden ze niet, net zoals dat een mes op je arm dat niet kon. Huilende ik, laat je tranen maar stromen, ze mogen er zijn. Je hoeft het niet te verbergen op school of er voor weg te lopen. Je hoeft ook niet te gaan snijden zodra je huilt, dat maakt jouw pijn alleen maar erger. Afgesloten ik, je isoleerde je. Als jij op je kamer zat met je koptelefoon op, zat jij in een bubbel, gevuld met zwart, depressief gas en je kwam er niet uit. Je weet het nog niet, ik, maar over een tijdje doe je even jouw hoofd uit jouw bubbel en accepteer je wel hulp. Onzekere ik, haal jezelf niet naar beneden. Je bent prachtig zoals je bent. Je bent het waard en je mag zijn zoals je bent. Er zijn al zoveel anderen, ik, waarom zou jij niet jij mogen zijn?
Maar weet je, krachtige ik, over een tijdje kom je erachter dat wat je tot nu toe hebt gedaan allemaal niet werkt. Over 2 maanden zit je in een kliniek te werken aan een beter leven. Geloof me, ik, het wordt beter. Over een jaar schrijf je een brief naar jezelf en voel je je beter omdat je dankbaar bent en gelukkig! Vertrouw maar op jezelf.