Robin (18) dronk te veel frisdrank en beschadigde zichzelf

Mijn reis door mijn leven.

Voor Yes We Can Clinics was mijn leven een puinhoop en ik zal vertellen waarom. Ik dronk te veel, 25 of meer drankjes op een avond, als ik eenmaal begon was ik niet meer te stoppen. Ik beschadigde mezelf, dit begon met krassen, werd toen snijden en toen dat niet genoeg pijn meer deed ben ik mezelf gaan branden. Ik zette een 200 graden hete krultang op mijn arm om maar geen emoties te voelen. Want wat kan ik daar slecht mee omgaan. Maar drank en zelfbeschadiging waren niet het enige waar ik in doorsloeg, ik had vreetbuien, ik zat uren voor de tv, ik zat uren een spelletje op mijn mobiel te spelen, ik dronk 4,5 liter frisdrank op een dag en in het weekend liep dat weleens op tot 8 liter. Ook maakte ik misbruik van het zorgen voor anderen, hierdoor hoefde ik maar niet aan mezelf en mijn emoties te denken. Ook in school en sport sloeg ik door. Ik werd zo ongelukkig dat ik het leven niet meer zag zitten. Het leven was een gevangenis voor mij en ik zag maar 1 uitweg naar de vrijheid, dood. Ik heb het vaak geprobeerd, maar het is me niet gelukt. Mijn afscheid lag klaar en ik had mijn eigen crematie al geregeld. Hoe ziek ben je dan! Ik hield niet van mezelf, ik haatte mezelf, ik was niet trots op mezelf en bovenal ik wist het niet meer, ik snapte niks van het leven. Toen kwam ik via mijn achternichtje bij Yes We Can Clinics. Yes We Can Clinics heeft mij de positieve dingen weer laten zien, ze hebben mij opnieuw leren lopen. Ik heb geleerd hoe ik met mezelf moet omgaan, met mijn karakter, met hoe ik ben. Ik weet nu hoe ik in elkaar zit, ik begrijp mezelf weer. Ik ben weer trots op mezelf. Ik hou zelfs weer een beetje van mezelf. Ik wist altijd heel goed te vertellen wat andere fout deden en hoe ze dat moesten oplossen, maar nu weet ik dat ik ook veel dingen fout doe en ik kan dit nu toegeven en ik kan die fouten ook gelijk oplossen. Ik heb geleerd dat iedereen er mag zijn en dat je geen vooroordelen mag hebben. Mijn afscheid bij Yes We Can Clinics was emotioneel, hartverscheurend, maar bovenal precies zoals het had moeten zijn. Perfectly imperfect! De coaches daar zijn mijn vrienden geworden, ze hebben mij onvoorwaardelijk gesteund en ik ben ze voor altijd dankbaar en ze zitten stuk voor stuk in mijn hart. Nu ik thuis ben en het zelf (maar niet alleen) moet doen, gaat het goed met me. Ik ga 3 keer per week naar een meeting, daarnaast heb ik nog nazorg en bel ik dagelijks met fellows. Want je fellows begrijpen je en je omgeving niet, want zij zijn tenslotte ook niet verslaafd. Zolang we elkaar blijven steunen, kunnen ook wij een gelukkig leven leiden zonder obsessies. Voor degene die dit lezen en nog twijfelen, doe het gewoon, je heb toch niks meer te verliezen. Het kan alleen maar beter worden.

 

-Robin-