Sanne (19) werd gepest, kampte met depressies en gebruikte alcohol en drugs

Op 19 februari 2014 ben ik naar Yes We Can Clinics vertrokken en 30 april 2014 ben ik terug gekomen. Mijn leven is totaal veranderd.

Rond mijn dertiende begonnen er allerlei problemen te spelen in mijn leven. Ik werd gepest, had een slechte relatie en kampte vaak met depressies. Ik werd opstandig en had vaak ruzie met mijn ouders. Ik heb een lange tijd aan zelfbeschadiging gedaan, waardoor ik het gevoel kreeg grip te hebben op mijn pijn en verdriet. Niet veel later kwam daar ook het gebruik van wiet bij kijken. Ik ging steeds meer stiekem doen, tijdens de pauze jointjes roken en elke avond weg van huis om te gebruiken met vrienden. De depressies waren voor mij het ergste. Ik had nooit ergens zin in en begreep mijn eigen emoties niet, waardoor ik nooit goed in mijn vel zat. Ik had last van stemmingswisselingen en kon uit het niets ontzettend boos worden. De thuissituatie liep daardoor steeds meer uit de hand. Toen mijn relatie na 2,5 jaar uitging leerde ik een nieuwe groep vrienden kennen en mijn leven werd van elke dag verdriet ineens een groot feest. In die vriendengroep werden namelijk harddrugs gebruikt en ik begon ook steeds meer met hen te gebruiken. Elk weekend was het raak: feestjes, stappen, veel alcohol, drugs en weinig slaap. Ik rookte die tijd al ruim vier jointjes per dag en dat werd alleen maar meer. Ik had vaak seks onder invloed en had daar steeds weer spijt van de dag erna. Mijn zelfrespect was ik totaal verloren. Langzaam maar zeker begonnen er ruzietjes te ontstaan in de groep en viel de groep uit elkaar. Ik was vaak betrokken bij ruzies en er waren vaak mensen boos op me. Op school blowde ik in de tussen uren en pauzes en zat daardoor vaak stoned in de klas. ik heb lang niet willen zien hoe erg mijn situatie eigenlijk was, want ach ik rookte immers “maar wiet” en gebruikte alleen in het weekend. Ik slaagde voor mijn HAVO wat ik nog steeds beschouw als een wonder. Ik nam een tussenjaar, omdat ik niet wist wat ik wilde gaan studeren. Langzaam maar zeker begon ik weer depressies te krijgen en in de gaten te krijgen hoe erg mijn stemmingswisselingen eigenlijk waren. Ik had vaak geen zin meer in het leven. Ik heb van jongs af aan al veel met psychologen gepraat, omdat ik me vaak “anders” voelde of ongelukkig was. Hierdoor was ik het vertrouwen in psychische hulp verloren en wilde ik niet meer met een psycholoog praten. Ik ben samen met mijn ouders gaan kijken naar een andere oplossing, want ik besefte me eindelijk dat ik zo niet langer door kon leven. Mijn moeder vond via het internet Yes We Can Clinics. Ik was eerst sceptisch en wist niet zeker of dit nou wel geschikt was voor mijn problemen. Ik was namelijk erg goed in het minimaliseren van mijn problemen. Ik heb toch de gok gewaagt en ben op intakegesprek gegaan. Daar bleek al gauw dat Yes We Can Clinics wel de juiste behandeling aan mij kon bieden. 19 februari 2014 ben ik in tranen en lichte paniek het busje ingestapt met negen andere fellows. Ik was verdrietig en wist totaal niet wat me te wachten stond. Eenmaal aangekomen in de kliniek werd ik warm ontvangen door alle fellows, iedereen knuffelden elkaar en begreep elkaar. Al stond ik daar zelf niet voor open die dag. Ik heb vier weken lang tegengestribbeld, geroepen dat ik daar niet thuis hoorde en mijn problemen bij lange na niet zo erg waren dan die van andere fellows. Ik liet geen emoties zien en deed zo hard mogelijk mijn best om niet te breken. Bij de confronterende brief van mijn broertje brak ik. Hij strafte me niet af voor de dingen die ik gedaan heb maar vertelde me juist hoe graag hij wou dat ik “beter” werd. Dat raakte me, want ik weet dat ik veel kapot heb gemaakt in het gezin vroeger. Na vijf weken was de verbindingsdag en inderdaad.. verbindingsdag is een van de mooiste dagen in je leven. Naast het feit dat het prachtig is om andere ouders weer met hun kind te zien banden was het ook de dag waarop ik weer een emotionele band met mijn ouders voelde. We spraken naar elkaar uit waar we ontevreden over waren en toonde begrip aan elkaar. Voor het eerst in jaren voelde ik dat ik mijn ouders oprecht ging missen toen ze op het punt stonden weer terug naar Nederland te gaan. In de vijf weken na verbindingsdag begon mijn herstel pas echt. Ik gaf toe aan mijn fouten en zwaktes. Ik heb mijn verleden, de pesterijen, het drugsgebruik en de foute relatie(s) weer opnieuw herbeleeft en eindelijk afgesloten. De vrijheid en rust die ik daarna voelde was ongelofelijk. Ik kon weer lachen, gek doen en met een nieuwe blik naar het leven kijken. In de kliniek heb ik zoveel mooie momenten gehad, en zoveel verdrietige heftige momenten. Ik ben er van overtuigd dat elke fellow thuis komt met een berg sociale kennis en zelfkennis. Als je je openstelt voor het programma, werkt het. Of je nou depressief bent of verslaafd bent aan drugs, games, aandacht of seks. En voor degene die het moeilijk hebben of nog twijfelen en dit nu lezen: ga ervoor, het klinkt cliché maar dit is misschien wel je enige kans op een betere toekomst. Ik raad ieder die met een verslaving of gedragsprobleem kampt aan om naar Yes We Can Clinics te gaan, want het is echt waar..
Life changing experience!