Oud-fellow Amil was 14 toen zijn behandeling bij Yes We Can Clinics in de laatste week vroegtijdig werd beëindigd. Wat voor sommigen een dieptepunt zou zijn, bleek voor Amil de klap die hij nodig had. Nu, ruim 10 jaar later, is hij nog steeds actief in de fellowship en helpt hij andere fellows bij het vinden van hun weg naar herstel.
Voordat Amil bij Yes We Can in behandeling ging, voelde hij zich al lange tijd nergens echt thuis. Hij verhuisde als kind vanuit Venezuela naar Nederland en groeide op tussen twee werelden en opvoedstijlen. Op school, gelegen in een klein Oud-Hollands dorpje, voelde hij zich anders dan de rest en werd hij veel gepest. Thuis botste hij steeds vaker met zijn moeder en stiefvader. “Ik voelde me vaak alleen. Die frustratie kwam er uiteindelijk uit in de vorm van boos gedrag naar iedereen om mij heen,” legt Amil uit.
Op de middelbare school liep het steeds verder uit de hand. Hij werd vaak uit de les gestuurd en belandde uiteindelijk in een aparte klas, omdat zijn gedrag te ontregelend was. Toen het zowel thuis als op school niet langer ging, gaven zijn ouders hem twee opties: uit huis gaan óf in behandeling gaan bij Yes We Can Clinics.
Tijdens de behandeling bij Yes We Can Clinics leerde Amil voor het eerst praten over emoties en wat er in hem omging. “In de kliniek heb ik geleerd wat liefde is. Maar ook wat een liefdevolle omgeving met jou kan doen. Praten is uiteindelijk het medicijn.” Tegelijkertijd blijft Amil met zichzelf worstelen. “Ik was vooral bezig met andere fellows, om maar niet met mezelf bezig te hoeven zijn.”
“Ik was vooral bezig met anderen, om maar niet met mezelf bezig te zijn.”
Na meerdere waarschuwingen werd besloten dat zijn behandeling net voor zijn laatste week zou stoppen. “Pas toen drong het tot mij door dat mensen mij al jaren probeerden te helpen en dat ik degene was die daar niet voor open stond.” Waar de behandeling toen stopte, begon voor Amil eigenlijk het echte werk. “Ik realiseerde me dat niet iedereen om mij heen het probleem was, maar dat ik zelf ook verantwoordelijkheid moest nemen.”
De eerste periode thuis was voor Amil zwaar. Zijn ouders waren teleurgesteld dat hij zijn behandeling niet had afgemaakt en de spanningen waren groot. Toch besloot hij om de nazorg van Yes We Can Clinics wel serieus te nemen. Daar stelde hij zichzelf een duidelijk doel. “Iedereen ging met een Yes We Can-ketting de kliniek uit. Ik niet. Dus ik zei tegen mezelf: die ketting ga ik alsnog verdienen.”
Door hard aan zichzelf te werken, behaalde hij zijn doel. “Ik draag de ketting nog steeds regelmatig. Het staat voor mij, samen met de feniks tattoo die ik op mijn bovenarm heb laten tatoeëren, symbool voor alles wat ik heb gedaan om toch mijn herstel te vinden.” Tijdens de coronaperiode begon Amil opnieuw na te denken over zichzelf. Waar komen zijn gedrag en emoties vandaan? Op welke manier heeft mijn behandeling bij Yes We Can invloed op wie ik nu ben? “Ik zocht opnieuw contact met de fellowship en startte een Yes We Can meeting in Breda, waar ik een tijd voorzitter van ben geweest.”
“Ik moest mijn weg opnieuw vinden, wilde het studentenleven ontdekken en doen wat andere studenten ook doen.”
Amil rolde vlak daarna het studentenleven in en ging in een studentenhuis wonen. “Het zorgde ervoor dat ik als voorzitter een bepaalde druk voelde om altijd te komen en een ideaalbeeld te creëren voor andere fellows, terwijl ik als student ook andere prioriteiten kreeg. Ik moest mijn weg opnieuw vinden, wilde het studentenleven ontdekken en doen wat andere studenten ook doen, zoals alcohol drinken en feesten. Dat past niet echt bij de normen en waarden die ze bij Yes We Can Clinics hanteren.”
Amil besloot het programma een tijdje los te laten en bleef op andere manieren aan zichzelf werken. “Ik kreeg het als student druk met andere dingen, waardoor ik de meeting en het programma niet de aandacht kon geven die ik op dat moment wilde geven. Alcohol drink ik nu heel sporadisch, maar ik schaamde mezelf daar best voor om dat destijds naar andere fellows uit te spreken. Het voelde als een bepaalde druk.”
Nadat de druk van het voorzitterschap bij Amil wegviel en hij als student het leven op een andere manier ontdekte, voelt hij jaren later toch weer de behoefte om contact te hebben met andere fellows. Tot op de dag van vandaag maakt de Yes We Can meeting deel uit van zijn dagelijkse leven. “Vrijdagavond plan ik eigenlijk nooit iets. De meeting geeft mij zoveel energie en kracht om door te blijven gaan en om mezelf te blijven verbeteren.”
“De grootste winst in mijn leven zit voor mij niet in grote prestaties, maar in de kleine dingen.”
Hoewel zijn leven stabiel is, betekent dat niet dat alles altijd goed gaat. “Herstel is geen rechte lijn. Soms ga je nog steeds op je bek.” Zo kreeg hij ook recent nog een harde wake-up call toen hij iemand kwetste zonder dat het zijn bedoeling was. “Toen besefte ik dat er nog steeds dingen uit het verleden mij in het dagelijks leven triggeren waar ik aan moet blijven werken.” In plaats van met de pakken neer te zitten, volgt Amil schematherapie om zijn patronen beter te leren begrijpen. “Je blijft leren, dat stopt nooit. De grootste winst in mijn leven zit voor mij niet in grote prestaties, maar in de kleine dingen. Een avond koken met vrienden, sporten, het gevoel hebben dat ik er mag zijn.” Ook de mensen om hem heen spelen een belangrijke rol. “Ik heb vrienden die me echt kennen en accepteren zoals ik ben, in tegenstelling tot vroeger. Ze helpen mij een steeds betere versie te worden van mezelf. Dat maakt voor mij echt het verschil.”
Als Amil één boodschap mag meegeven aan jongeren die nu aan het begin van hun behandeling bij Yes We Can Clinics staan, is het deze: “Geef niet op. Hoe diep je ook in de put zit, hoe ver je ook denkt dat je bent gevallen. Je komt er altijd weer bovenop. Soms heeft het even tijd nodig om daar weer te komen. Als je uiteindelijk weer op de top van de berg staat, dan voel jij je weer het gelukkigste op de wereld én heb je ook weer de juiste handvatten om het leven te leiden dat je wilt leiden.”
Worstel je met psychische problemen, verslavingen of gedragsproblemen? Yes We Can Clinics is er voor jou én je familie. Meld je aan via ons intakeformulier of bel ons voor meer informatie op +31 (0)40 211 0311. Jullie staan er niet alleen voor.
Neem contact met ons op